Μια από τις χειρότερες μορφές ρύπανσης στον τόπο μας είναι η απόρριψη των πλαστικών σε διάφορες περιοχές όπου ασχολούνται με την καλλιέργεια λαχανικών και υπάρχουν θερμοκήπια. Όποιος έχει περάσει από τέτοιες περιοχές είμαι βέβαιος ότι θα πρόσεξε αυτή την ασχήμια.
Δυστυχώς κανένας κρατικός ή κομματικός αρμόδιος δεν ενδιαφέρθηκε να μελετήσει και να βρει μια λύση στο πρόβλημα αυτό και οι αγρότες μας, μη γνωρίζοντας τι να κάνουν, είτε τα αφήνουν να τα παρασύρει ο άνεμος και όπου πάνε και άλλοι τα καίνε, με συνέπεια την εκπομπή κατάμαυρου καπνού που ρυπαίνει τη γύρω περιοχή.
Μήπως το πρόβλημα αυτό δεν είναι τόσο σοβαρό, ώστε να αξίζει τον κόπο να ασχοληθεί κάποιος; Ή, μήπως, δεν μας το έχει ζητήσει ακόμα η Ενωμένη Ευρώπη και άρα πρέπει να αναμένουμε στο ακουστικό, ως συνήθως, εάν και όταν μας το ζητήσουν να κινηθούμε;
Πρέπει να πούμε ότι οι αγρότες είναι οι τελευταίοι που φέρουν ευθύνη στην περίπτωση αυτή, γιατί δεν έχουν επιλογή, κανένας δεν τους συμβούλευσε τι πρέπει να κάνουν, κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να βρει τρόπο ώστε να μαζεύονται όλα αυτά τα πλαστικά, κανένας δεν τοποθέτησε έστω μερικούς μεγάλους κάδους απορριμμάτων στις διάφορες περιοχές για να τα τοποθετούν, και κανένα απολύτως κίνητρο δεν τους δόθηκε για να δείξουν και αυτοί κάποιο ενδιαφέρον. Έτσι προτιμούν την εύκολη λύση, τα αφήνουν στο έλεος του ανέμου ή της φωτιάς.
Όταν καλούμε -και καλώς, πολύ καλώς λέω- τον κόσμο να μην πετά τα κενά πλαστικά μπουκάλια και σακούλες, το αλουμίνιο και το χαρτί, για να τα προωθούν κάποιοι στην ανακύκλωση, γιατί όχι και τα πλαστικά που χρησιμοποιούν οι αγρότες; Μήπως τα πλαστικά που αφαιρούνται κάθε χρόνο από τα θερμοκήπια ή τις άλλες υπαίθριες φυτείες είναι σε αμελητέα ποσότητα; Και αν δεχθούμε ότι όντως δεν αξίζει τον κόπο να ανακυκλωθούν, μήπως δεν αξίζει μια μικρή θυσία εκ μέρους της πολιτείας, ώστε να διατηρήσουμε την ύπαιθρό μας καθαρή;
Για να είμαστε σωστοί πρέπει να πούμε ότι δεν είναι και τόσο εύκολο το μάζεμα των λαστίχων ποτίσματος και νάιλον των θερμοκηπίων, λόγω όγκου. Όμως κάθε πρόβλημα έχει και τη λύση του. Τι γίνεται στις άλλες χώρες; Πιστεύω αρκεί λίγη φαιά ουσία και λίγη θέληση και θα βρεθεί η λύση (Ολονών το μυαλό θα πάει στο Κυπριακό που δεν βρίσκει λύση? μήπως δεν υπάρχει; Στο Κυπριακό, δυστυχώς, λείπει το ένα στοιχείο, η θέληση, και τον ένοχο ο καθένας μας τον βλέπει από τη δική του οπτική κομματική γωνία).
Αυτή μου η ενέργεια να ασχοληθώ με ένα θέμα, για το οποίο δεν καταλαβαίνω, ομολογώ, τίποτε, ίσως να είναι και μια μορφή εκδήλωσης θράσους? «βλαστώ εκεί που δεν με σπέρνουν». Ο λόγος είναι απλός. Ως πολίτη αυτού του τόπου, με ενοχλεί αφάνταστα η θέα αυτής της ασχήμιας και μοναδικό στόχο έχω να κεντρίσω το ενδιαφέρον κάποιου που κατέχει το θέμα και ίσως ασχοληθεί.
Ίσως, για παράδειγμα, το κόμμα των Οικολόγων πειστεί ότι είναι όντως σοβαρό το πρόβλημα και θελήσει να δώσει εισηγήσεις για λύση. Νομίζω ότι έχει σχέση με την οικολογία και επηρεάζει την ποιότητα ζωής των πολιτών και πολύ περισσότερο από πολλά άλλα θέματα που τους απασχόλησαν και τους απασχολούν.
Αν θέλουμε, όμως, να είμαστε αντικειμενικοί, πρέπει να πούμε ότι το πιο πάνω θέμα έπρεπε να απασχολήσει πρώτα και κύρια την πολιτεία, όπως και όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα.